بِّسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيْتُونِ
سوێند به ههنجیرو زهیتوون (که دوو میوهی بهسوودو بهکهڵکن، سوێند خواردنی خوا به دروستکراوانی بۆ سهرنج ڕاکێشانمانه، بهڵام سوێند خواردنی ئێمه گهورهیی و گرنگی سوێند پێ خۆراوهکه دهگهیهنێت).
وَطُورِ سِينِينَ
بهکێوی طوری سینا (که خوا گفتوگۆی لهگهڵ حهزرهتی موسا، لهوێدا کرد).
وَهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ٱلْأَمِينِ
سوێند بهم شاره ئهمینه، که (مهککه) یه.
لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِىٓ أَحْسَنِ تَقْوِيمٍۢ
بهڕاستی ئێمه ئینسانمان له جوانترین شێوه و ڕێکوپێکترین شێوازدا دروست کردووه له ههموو ڕوویهکهوه.
ثُمَّ رَدَدْنَٰهُ أَسْفَلَ سَٰفِلِينَ
(ئهگهر ڕێبازی خواناسی نهگرێت) سهرهنجام دهیخهینه نزمترینی شوێنه نزمهکانهوه (له دۆزهخدا).
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۢ
جگه لهوانهی که باوهڕیان هێناوهو کارو کردهوه چاکهکانیان ئهنجامداوه، پاداشتی ههمیشهو نهبڕاوه بۆیان ئامادهیه.
فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِٱلدِّينِ
جا ئیتر (ئهی ئینسانی سهر کهش) چی وای لێکردوویت باوهڕت بهڕۆژی قیامهت و لێپرسینهوه نهبێت دوای ئهو ههموو نازو نیعمهته؟
أَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَحْكَمِ ٱلْحَٰكِمِينَ
ئایا خوا چاکترین فهرمانڕهوا نیه؟ دادپهروهرترین فهرمانڕهوا نیه؟ (کهچی تۆی سهر کهش پێی ڕازیی نیت!!).
دوو هەنگاو، ٢٠ چرکە