وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةًۭ ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةًۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَٰنًۭا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًۭا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ
جا ئێمه وهنهبێت کار گوزارانی دۆزهخمان له کهسانی تر جگه له فریشته بهدی هێنابێت، ئهو ژمارهیهشمان تهنها بۆ تاقیکردنهوه دیاری کردووه بۆ ئهوانهی که بێ باوهڕ بوون، ههروهها بۆ ئهوهی ئهوانهی کتێبیان پێدراوه دڵنیابن له ڕاستی ئهم قورئانه (چونکه له تهورات و ئینجیلدا ئهو باسه ههیه) و بۆ ئهوهش که ئیمانداران زیاتر باوهڕیان دامهزراو بێت و ئهوانهش که کتێبیان پێدراوه ئیماندارانیش حهق نیه تووشی دوو دڵی ببن، با ئهوانهی دڵ و دهروونیان نهخۆشه له دووڕووهکان و بێ باوهڕان ههر بۆ خۆیان قسه بکهن و بڵێن: نیازی خوا چی یه بهم ژمارهیه؟ بهو شێوهیه باسکرا خوا ههر کهسێکی بوێت گومڕای دهکات، ههر کهسێکیشی بوێت ڕێنموویی دهکات، کهس ژمارهی سهربازانی پهروهردگارت نازانێت جگه له زاتی خۆی، ئهو ئایهت و فهرموودانه تهنها پهندو ئامۆژگارین بۆ ئادهمی.