مَّآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنْ أَهْلِ ٱلْقُرَىٰ فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَٰمَىٰ وَٱلْمَسَٰكِينِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ كَىْ لَا يَكُونَ دُولَةًۢ بَيْنَ ٱلْأَغْنِيَآءِ مِنكُمْ ۚ وَمَآ ءَاتَىٰكُمُ ٱلرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَىٰكُمْ عَنْهُ فَٱنتَهُوا۟ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ
ئهو دهستکهوتانهی، خوا بهخشی به پێغهمبهرهکهی له خهڵکی دێهات و شارهکانی جوو، ئهوه خوا بڕیاری لهسهرداوه که بۆ پێغهمبهر و خزمانیهتی، بۆ ههتیوان و ههژاران و ڕێبوارانیشه، بۆ ئهوهی ئهو سامانه تهنها له نێوان دهوڵهمهندهکانی ئێوهدا نهبێت، جا ئهوهی پێغهمبهر (صلی الله علیه وسلم) پێی بهخشیوون وهری بگرن، ههر فهرمانێکی پێدان بهگوێی بکهن، قهدهغهی ههر شتێکی لێ کردن مهیکهن، له خوا بترسن؛ چونکه بهڕاستی خوا بهتوندی تۆڵه دهسێنێت.