وَإِذَا مَسَّ ٱلْإِنسَٰنَ ٱلضُّرُّ دَعَانَا لِجَنۢبِهِۦٓ أَوْ قَاعِدًا أَوْ قَآئِمًۭا فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهُۥ مَرَّ كَأَن لَّمْ يَدْعُنَآ إِلَىٰ ضُرٍّۢ مَّسَّهُۥ ۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ
کاتێکیش ئادهمیزاد (ئهوانهیان کهباوهڕ لهدهروونیاندا بهچاکی دانهمهزراوه) زیان و ناخۆشیهکی تووش بێت، ئهوه هاناو هاوار بۆ ئێمه دههێنێت بۆ لابردنی، لهکاتی ڕاکشاندا، یان بهدانیشتنهوه، یان بهپێوهبێت، جا کاتێک زهرهر و زیانهکهی لێ دوور دهخهینهوهو دهکهوێتهوه باری ئاسایی، ههروا دهڕوات بهڕێدا و بارودۆخی ئهوسای فهرامۆش دهکات، ههروهک ڕۆژێ لهڕۆژان هاواری له ئێمه نهکردبێت و ل هئێمه نهپاڕابێتهوه تا ناخۆشی و زیانێک کهتووشیبووه لێی دوور بخهینهوه، ئا بهو شێوهیه بۆ لهسنوور دهرچووان ئهو کارو کردهوانهی کهدهیانکرد ڕازێنراوهتهوه.